Η λακέρδα δεν χρειάζεται μεγάλο πιάτο για να τραβήξει την προσοχή στο τραπέζι. Λίγες προσεγμένες φέτες αρκούν για να θυμίσουν μια ολόκληρη πλευρά της πολίτικης κουζίνας: τη γνώση του ψαριού, την υπομονή και τη χαρά του μεζέ.
Παρασκευάζεται από παλαμίδα με αλάτισμα και συντήρηση. Η σχέση της με το φθινόπωρο έρχεται από την εποχικότητα του ψαριού και τις παλιότερες συνήθειες των νοικοκυριών. Σήμερα τη συναντάμε και άλλες εποχές, όμως η φθινοπωρινή αναφορά παραμένει ζωντανή στις αφηγήσεις γύρω από αυτήν.
Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στην τεχνική. Βρίσκεται και στον τρόπο που ένας μικρός μεζές κρατά τη θέση του ανάμεσα στα άλλα πιάτα, χωρίς να χρειάζεται να γίνει το κέντρο του τραπεζιού. Στην πολίτικη κουζίνα, άλλωστε, η ποικιλία και το μοίρασμα έχουν τη δική τους σημασία.
Η Γνώμη μας
Αξίζει να γράφουμε για αυτές τις γεύσεις όσο υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να μας μιλήσουν γι’ αυτές. Όχι μόνο για τις αναλογίες μιας συνταγής, αλλά για το ποιος την έφτιαχνε, πότε έμπαινε στο τραπέζι και με ποια παρέα μοιραζόταν.
Πηγή και αφορμή: Γαστρονόμος, «Πολίτικη λακέρδα, ο απόλυτος μεζές» — https://www.gastronomos.gr/agora/politikn-lakerda-o-apolytos-mezes/53620/
Φωτογραφία εξωφύλλου: Δημήτρης Βλάικος / Γαστρονόμος.

