Στο Βαλουκλή και στην Παναγία Μπαλίνου το νερό, η ακολουθία και η συνάντηση των ανθρώπων έχουν τη θέση τους στο εορτολόγιο της γειτονιάς.
Το όνομα και η πηγή
Η λέξη «αγίασμα» πέρασε και στα τουρκικά ως «ayazma». Πολλοί ναοί της Πόλης είναι χτισμένοι πάνω σε πηγές. Η πιο γνωστή είναι η Ζωοδόχος Πηγή στο Βαλουκλή, έξω από την Πύλη της Σηλυβρίας: σύμφωνα με τον Προκόπιο, ο Ιουστινιανός έχτισε εκεί ναό το 559–560, δίπλα σε ένα αγίασμα. Στη μαρμάρινη δεξαμενή κολυμπούν ψάρια, και από αυτά πήρε η περιοχή το τουρκικό της όνομα (balıklı, «με τα ψάρια»). Ένας μεταγενέστερος θρύλος λέει ότι τη μέρα της Άλωσης ένας μοναχός τηγάνιζε ψάρια και είπε πως θα πιστέψει ότι έπεσε η Πόλη μόνο αν ζωντανέψουν τα ψάρια στο τηγάνι. Τα ψάρια πήδηξαν στην πηγή.
Μετά την ακολουθία
Το έθιμο συνεχίζεται: την Παρασκευή της Διακαινησίμου και στις 14 Σεπτεμβρίου στο Βαλουκλή γίνεται μεγάλο πανηγύρι, θρησκευτικό αλλά και λαϊκό. Και στις μικρές ενορίες κρατά ακόμη: στην Παναγία Μπαλίνου, όπου υπάρχει αγίασμα του Αγίου Μηνά, στις 10/11, παραμονή της γιορτής του, έγιναν Εσπερινός και αρτοκλασία και μετά όλοι κάθισαν σε «ένα απλό, οικογενειακό δείπνο» (Κοινότητα Παναγίας Μπαλίνου, Facebook, 11/11).
Η Γνώμη μας
Στο Μπαλίνο η κοινότητα περιγράφει και το δείπνο που ακολούθησε τον Εσπερινό. Είναι μια μικρή λεπτομέρεια που εξηγεί πώς περνά ένα έθιμο στην επόμενη γενιά.
Πηγές
Πηγή: Wikipedia — Church of St. Mary of the Spring (Istanbul) https://en.wikipedia.org/wiki/Church_of_St._Mary_of_the_Spring_(Istanbul)
Πηγή: Κοινότητα Παναγίας Μπαλίνου — Facebook https://www.facebook.com/koinotita.panagia.balinou
Η Ζωοδόχος Πηγή του Βαλουκλή. Wikimedia Commons, Alessandro57, CC BY 3.0.

